Vanmorgen lekker uitgeslapen en dus ook een beetje laat bij het ontbijt. Maakt niet uit, ik eet hier toch niet zo heel erg veel.
Na het ontbijt probeerde mama mij te helpen met het uploaden van mijn dagboekje en de bijbehorende foto´s. Maar zoals de reisgids deed overkomen, geen gratis (of betaald) internet op de kamer, maar alleen in de lobby van het hotel. En traaaaaag dat het is! Het uploaden van 1 foto duurt een kwartier dus vandaar dat de foto's bij thuiskomst geupload zullen worden...
Mama had namelijk ook een leuk filmpje gemaakt van mij aan het dansen op het podium gisteravond bij de MiniDisco hier op het park. Maar ja, net als in China is dat ook afgesloten en kun je niet op youtube.com komen.
Na het ontbijt en het gedoe met de computer moesten we ons om half elf melden in de lobby (waar we toch al zaten i.v.m. de internetverbinding...) want we hadden een informatiebijeenkomst van ons reisbureau.
We werden eerst in een veels te klein zaaltje gepropt met veels te veel mensen en veels te weinig verse lucht. En na een avondje Turks eten, gratis drank (vooral bier) en de warmte, kan ik je vertellen dat ook 's ochtends de mensen niet lekker gaan ruiken...
Maar een paar mannen (ja dit keer eens geen vrouwen) werden niet echt lekker en gingen buiten staan in de frisse lucht en toen werd besloten dat we allemaal maar naar buiten gingen. Het was daar ook warm, maar er stond wel een lekker windje.
Tijdens de informatie had ik het wel gezien en wilde ik weg, maar ja, dat kon niet, dus wat doe je dan???? Ja, inderdaad, toen ging ik maar dreinen. Maar mama had vannacht wel goed geslapen (in tegenstelling tot de dag ervoor, want toen had ze helemaal niet geslapen vanwege de belachelijke vertrektijden van ons vliegtuig) en dus kon ze al meer hebben, jammer.............voor mij, haha.
Ik moest blijven zitten en kreeg een puzzel en mocht daar mee spelen, ook goed.
Na de info waren papa en mama weer wat wijzer en had papa een auto gehuurd met kinderzitje, airco en extra verzekering (schijn je hier echt nodig te hebben) want hij zag zichzelf al helemaal door Turkije crossen, maar ja, papa had even mooi pech, hij had zijn rijbewijs thuisgelaten (stom stom stom stom) en dus zal hij niet achter het stuur mogen kruipen. Mama wel, want die heeft haar rijbewijs gewoon in haar portomonaie zitten.
Na het saaie info-ochtendje kreeg ik nog een ijsje en probeerde mama nog even de foto's te uploaden, maar dat moest ze afbreken want ik moest voor een pitstop naar huis. want dat was nodig, want ik drink hier echt heel erg veel, in tegenstelling tot wat ik hier eet. Tussen de middag nog even lekker liggen slapen in mijn campingbedje en daarna nog even een leuk spelletje met papa en mama gespeeld.
En toen het een uur of drie was (de zon is dan wat minder fel) zijn we naar het zwembad gegaan en hebben we de hele middag lekker gezwommen. Ik had al meteen een vriendinnetje en we speelden dan ook gezellig samen in het kinderbadje.
Ik had nog een klein deel van iets wat door moest gaan voor een hamburger opgegeten en wat frietjes en papa en mama een Turkse pizza met heel veel spinazie en kaas. En die spinazie die konden ze wel gebruiken, want ik moet hier vaak getilt worden. Helaas voor mama dus ook door haar en daarom heeft ze weer flink veel pijn in haar schouder, want de verdoving is uitgewerkt.

We moeten van ons appartement, naar wat voor activiteit dan ook (restaurant, zwembad, strand, lobby etc.) heel veel trappen lopen, naar de lobby is het bijvoorbeeld 103 traptreden naar beneden (en uiteindelijk moet je die dus ook weer omhoog). Meestal loop ik zelf hoor, op mijn slippertjes, ik word er al best handig in (als ik niet bekaf ben).
Na een opknapbeurtje in ons appartement zijn we naar het restaurant gegaan waar we weer heerlijk hadden gegeten, ze hebben echt zoveel verschillende soorten eten, koud, warm, vlees, vis, aardappels, patat, groente, rauwkost, stoofpotjes, fruit en toetjes. En over het laatste wil ik het nog even hebben, want jemig, we groeien wel dicht van al die Turkse lekkernijen. Voor het eten van deze zoete dingen raad ik je aan om het eerst te laten uitlekken/leegwringen, want het staat allemaal helemaal stijf van de honing/suikerwater. Dus we kunnen het meteen op onze buikjes/benen plakken en daarna weer de trap omhoog om het weer kwijt te raken. Nu weet ik waarom je hier zo veel moet klimmen, haha, dat is natuurlijk vanwege de toetjes!!!
Na het eten heb ik weer deelgenomen aan de MiniDisco, maar Maxime, mijn vriendje, was er in het begin niet en dus wilde ik liever dat mijn papa mee ging doen en dat deed hij dan ook braaf. Uiteindelijk is het allemaal goedgekomen en stond ik na de MiniDisco in het voorprogramma van de Miss Kadikale Verkiezing! Jawel, helemaal alleen op het podium dansend op de gezellige muziek.
Tussendoor nog even een slokje gehaald, want van al dat dansen krijg je dorst en toen ik weer op het podium ging staan, toen zag ik dat er wel veel mensen (10 mensen) naar mij zaten te kijken en dus ben ik toen maar accuut gestopt met dansen. En daarna dus de Miss verkiezing, echt verschrikkelijk. De animator was een dikke, kale Turk die leek op Sugar Lee Hooper (en net zo ontzettend flauw) en die pikte 4 dames uit het publiek. maar gelukkig, mijn mama weigerde en dus zocht hij verder. Vier dames, uit vier verschillende landen. En ze moesten allemaal stomme dingen doen, zoals Happy Birthday zingen met je mond vol water, Sexy lopen en als een model om een kruk heel dansen/poseren (zoiets stoms had ik nog nooit gezien), ook moesten ze buikdansen (kan ik nog inkomen dat je dat moest doen, want we zijn tenslotte in Turkije) en ze moesten iets doen met een ei en een lepel, maar toen stonden we gelukkig al op ons balkon van het appartement.
Echt, ik ben nog klein, maar ik denk dat dit toch wel het meest stomme is dat ik in mijn hele leven zal tegenkomen, haha.
Na een fles warme melk ben ik lekker gaan slapen, ik was helemaal kapot, maar ik heb vandaag wel genoten, ik ben benieuwd naar morgen.... Over de warme melk, zo grappig, haha. Hier kun je dus geen water uit de kraan drinken (je valt nog net niet schuimbekkend op de grond als je dat wel schijnt te doen) en er is ook geen gelegenheid om zelf water te koken met een waterkoker. Dus papa moet voor warm water 103 treden (net zo ongelijk als op de Chinese muur) naar beneden en dus ook weer 103 treden naar boven.... Het is maar goed dat mama een thermosfles mee had genomen, want dan kunnen we dit beperken tot 1 keer per dag, arme papa.
En waarom niet mama? Mama is er achter gekomen dat ze hier eerst de Turken helpen, daarna de mannen en de vrouwen als laatste. Mama ging gisteren namelijk een cola en een bier bestellen en stond na 20 minuten nog steeds te wachten voor ze geholpen werd. Papa en ik kwamen er later bij staan en toen hadden we zo onze bestellingen....
Nou goed, liefs uit een prachtig en warm Turgutreis,
Jin xxx